Kenarların Efendisi

Geçiniz efendim.
Karanlıktan korkacak bir şey yokmuş...

Oysa başımıza ne geldiyse karanlık gözlerden geldi.

Çözemedik biz o gözleri,

İnanamadık aslında...

Ama olmazdı.

Karanlıktan korkulmazdı.

Koyverdik...

Nedir efendim?

Erkek adam ağlamazmış...

Oysa başımıza ne geldiyse gözyaşlarımızı na-müsait bir duygu küpünde istifleyişimizden geldi.

Gün oldu, küp iflas etti;

Daha fazla tutamazdık gözyaşlarımızı aslında...

Ama olmazdı.

Erkek adam ağlamazdı.

Geçiştirdik...

Ben bu işi anlayamadım efendim.

Bizi insan yapan önemli değerler varmış...

Oysa başımıza ne geldiyse insanlara "insan" gibi davranmaktan geldi.

Kimi zaman şeytan geldi;

Artık tam da hiddet püskürmenin vaktiydi aslında...

Ama olmazdı.

Böyle insanlara zarif hiddetimizi boca etmek canımızı sıkardı.

Neyse dedik...

Bir dakika affedersiniz..

Ne demiştiniz, efendim?

İyilik yapan iyilik....?

Yok artık!

Siz aslında..?

Evet, efendim.

Size pişkin demeye utanmıyor muyum?

Yapmayın ama...

Yüzsüzlük insan doğasında mı var?

Hadi oradan...

Sevmek aslında bencillik midir, yani siz aslında...?

Demeyin böyle şeyler; sevmek size yakışmıyor, efendim.

Ama bu devirde hayat böyle mi?

Ne?!

İnsan babasına bile....?

Yok öyle bir şey.....................

Tamam, efendim.

Aynen, efendim.

Haklısınız, doğrusunuz, suçsuzsunuz...

Fakat insan değilsiniz, efendim.