Az Önce

Az önce çıktım evden.
Su sayacının klorlu sesinden,
Komşunun öksürüğünden az önce çıktım.
Ellerim ceplerimde aranıyor,
Gözlerim yüzlerde...
Çizgilere basmadan yürüyorum kaldırımlarda.
Gözlere dikkat etmiyorum.
Aklıma olta atıyor,
Cevapları batık çözümleri yan giden sorular.
Köşedeki yaşlı kadın hala yerinde mi?
Peki ya bakkal?
Mesela sakız ne kadar?
Çileklisi çocukluğu arzulatan sakızlar...
Gülümseten anılar koşarak geliyorlar,
Denizime atlıyorlar.
Kafam uçurtma misali sallana sallana yükseliyor o ara,
Çıkarıyorum naftalinli rüyalarımı...
Salındığım kaldırımda canım sıkkınlıktan muaf,
Kirpiklerim güneşe cephe açmış.
Gözlerimin kamaşmasına aldırmıyorum.
Paltomun anaç yakaları bile minnettar,
Horoz tüyü gibi kabarmışlar.
Roman okur gibi adımlıyorum sokakları...
Gideceğim bir yer yok.
Alacağım bir şey yok.
Yapacağım bir iş yok.
Birkaç dakika için ödünç aldığım sokaklar var,
Müşterek kullanılan gökyüzü var,
Aylaklıktan şairleşmiş adımlarım var.
Halbuki ne geçti şunun şurasında dışarı çıkalı?
Az önce çıktım evden.
Yıkılan hayallerimden,
Gerçeklerin katledildiği uykularımdan az önce çıktım.
Adım attım haytalığa,
Düşlerin dibine kadar yolum var.
Hayatımdan az önce çıktım...